sobota, 18 marca 2023

20 marca- św. Józefa, Oblubieńca N.M.Panny, Wyznawcy, Patrona Kościoła Katolickiego

 

 


 Święty Józef

Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny .

Dnia 19-go marca w Judei dzień zgonu św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Papież Pius IX uległszy prośbom świata katolickiego, dekretem Quaemadmodum Deus z dnia 10 września 1847 roku, ogłosił św. Józefa Patronem całego Kościoła.

Odnośnie życia św. Józefa musimy polegać na tym, co przekazały o nim Ewangelie. Poświęcają mu one łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniają 14 razy.

Litania do Świętego Józefa

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, – zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże, – zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty, Boże, – zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże, – zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, – módl się za nami.

Święty Józefie, - módl się za nami.

Przesławny potomku Dawida, - módl się za nami.

Światło Patriarchów, - módl się za nami.

Oblubieńcze Bogarodzicy, - módl się za nami.

Opiekunie Odkupiciela, - módl się za nami.

Przeczysty stróżu Dziewicy, - módl się za nami.

Żywicielu Syna Bożego, - módl się za nami.

Troskliwy obrońco Chrystusa, - módl się za nami.

Sługo Chrystusa, - módl się za nami.

Sługo zbawienia, - módl się za nami.

Głowo Najświętszej Rodziny, - módl się za nami.

Józefie najsprawiedliwszy, - módl się za nami.

Józefie najczystszy, - módl się za nami.

Józefie najroztropniejszy, - módl się za nami.

Józefie najmężniejszy, - módl się za nami.

Józefie najposłuszniejszy, - módl się za nami.

Józefie najwierniejszy, - módl się za nami.

Zwierciadło cierpliwości, - módl się za nami.

Miłośniku ubóstwa, - módl się za nami.

Wzorze pracujących, - módl się za nami.

Ozdobo życia rodzinnego, - módl się za nami.

Opiekunie dziewic, - módl się za nami.

Podporo rodzin, - módl się za nami.

Podporo w trudnościach, - módl się za nami.

Pociecho nieszczęśliwych, - módl się za nami.

Nadziejo chorych, - módl się za nami.

Patronie wygnańców, - módl się za nami.

Patronie cierpiących, - módl się za nami.

Patronie ubogich, - módl się za nami.

Patronie umierających, - módl się za nami.

Postrachu duchów piekielnych, - módl się za nami.

Opiekunie Kościoła świętego, - módl się za nami.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

P. Ustanowił go panem domu swego.

W. I zarządcą wszystkich posiadłości swoich.

Módlmy się. Boże, Ty w niewysłowionej Opatrzności wybrałeś świętego Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki Twojego Syna, + spraw, abyśmy oddając mu na ziemi cześć jako opiekunowi, * zasłużyli na jego orędownictwo w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W.Amen.

czwartek, 16 marca 2023

17 marca- wsp. św. Patryka, Biskupa i Wyznawcy

 

Patryk urodził się w Wielkie Brytanii około roku 385. W młodzieńczym wieku został wzięty przez piratów do niewoli i uprowadzony do Irlandii, gdzie jako pasterz pilnował owiec. Po odzyskaniu wolności przyjął święcenia kapłańskie. Mianowany biskupem, z wielką gorliwością głosił Ewangelię mieszkańcom Zielonej Wyspy i wielu przywiódł do prawdziwej wiary. Założył arcybiskupstwo w   Armagh, w dzisiejszej siedzibie prymasa Irlandii. Zmarł w Down w roku 461. Irlandia czci go jako swego patrona.

Modlitwa

Boże, Ty posłałeś do ludów Irlandii świętego Patryka, biskupa, jako apostoła Ewangelii, † spraw przez jego zasługi i wstawiennictwo, * aby chrześcijanie zawsze oznajmiali ludziom cuda Twojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

film: Święty Patryk https://www.youtube.com/watch?v=opklI3mdg8o

niedziela, 5 marca 2023

7 marca- wsp. św. Tomasza z Akwinu,

 


Tomasz urodził się około roku 1225 w Aquino. Oddany na wychowanie benedyktynom na Monte Cassino pobierał nauki w szkole klasztornej, a następnie studiował w Neapolu. Wstąpił do  zakonu dominikanów i dalsze studia odbył w Paryżu i w Kolonii pod kierunkiem św. Alberta Wielkiego.  Wykładał filozofię i teologię. Napisał znakomite dzieła z tego zakresu. Sformułował  "Pięć dróg poznania Boga"  Zmarł w opactwie cystersów Fossanova pod Terraciną dnia 7 marca 1274 roku. Dnia 28 stycznia 1369 roku przeniesiono jego ciało do Tuluzy.

Pięć dróg poznania Boga wg.św. Tomasza z Akwinu

  1. zmienność
  2. przyczynowość
  3. przygodność świata
  4. stopniowanie
  5. celowość

św. Tomasz z Akwinu, hymn Pange lingua

oryginał łaciński polskie tłumaczenie
Pange, lingua, gloriosi
corporis mysterium,
sanguinisque pretiosi,
quem in mundi pretium
fructus ventris generosi
rex effudit gentium.
Nobis datus, nobis natus
ex intacta Virgine,
et in mundo conversatus,
sparso verbi semine,
sui moras incolatus
miro clausit ordine.
In supremae nocte coenae
recumbens cum fratribus,
observata lege plene
cibis in legalibus,
cibum turbae duodenae
se dat suis manibus.
Verbum caro panem verum
verbo carnem efficit,
fitque sanguis Christi merum;
et si sensus deficit,
ad firmandum cor sincerum
sola fides sufficit.
Tantum ergo sacramentum
veneremur cernui,
et antiquum documentum
novo cedat ritui,
praestet fides supplementum
sensuum defectui.
Genitori Genitoque,
laus et iubilatio,
salus, honor, virtus quoque
sit et benedictio.
Procedenti ab utroque
compar sit laudatio.
Sław języku tajemnicę
Ciała i najdroższej Krwi,
którą jako Łask Krynicę
wylał w czasie ziemskich dni,
Ten, co Matkę miał Dziewicę,
Król narodów godzien czci.
Z Panny czystej narodzony,
posłan zbawić ludzki ród,
gdy po świecie na wsze strony
ziarno słowa rzucił w lud,
wtedy cudem niezgłębionym
zamknął Swej pielgrzymki trud.
W noc ostatnią, przy Wieczerzy,
z tymi, których braćmi zwał,
pełniąc wszystko jak należy,
czego przepis prawny chciał,
sam Dwunastu się powierzył,
i za pokarm z Rąk Swych dał.
Słowem, więc Wcielone Słowo
chleb zamienia w Ciało Swe,
wino Krwią jest Chrystusową,
darmo wzrok to widzieć chce.
Tylko wiara Bożą mową
pewność o tym w serca śle.
Przed tak wielkim Sakramentem
upadajmy wszyscy wraz,
niech przed Nowym Testamentem
starych praw ustąpi czas.
Co dla zmysłów niepojęte,
niech dopełni wiara w nas.
Bogu Ojcu i Synowi
hołd po wszystkie nieśmy dni.
Niech podaje wiek wiekowi
hymn triumfu, dzięki, czci,
a równemu Im Duchowi

               niechaj wieczna chwała brzmi.

piątek, 3 marca 2023

6 marca Święta Róża z Viterbo, dziewica i zakonnica

 

 


 Róża urodziła się w 1233 r. Jej rodzice zajmowali się rolnictwem. Legenda głosi, że dlatego nadano dziecku takie imię, gdyż było tak piękne, iż miało twarz podobną do róży. Mając 12 lat Róża wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka. Już wtedy musiała być bardzo dojrzała w wierze.
Datą przełomową w jej życiu był rok 1250. Zachorowała wtedy śmiertelnie. Spokojna o swoje losy, modliła się żarliwie o powodzenie wyprawy krzyżowej w obronie Ziemi Świętej, na której czele stał św. Ludwik IX, król francuski (również tercjarz franciszkański). Kiedy cudownie wyzdrowiała, postanowiła całkowicie poświęcić się nawracaniu dusz do Boga. Przywdziała habit zakonny, zaczęła oddawać się surowym praktykom pokutnym w intencji nawrócenia grzeszników, a potem z krzyżem w ręku przebiegała ulice miasta, nawołując do pokuty. Swymi wystąpieniami wzbudziła gniew mieszkających w Viterbo patarynów i katarów (ruchy religijne, których idee w znacznej części zostały uznane za heretyckie), którzy zmusili ją i jej rodzinę do opuszczenia miasta. Już po opuszczeniu Viterbo, przebywając w Soriano, Róża otrzymała dar wizji, z której dowiedziała się o rychłym zakończeniu prześladowań Kościoła, wraz ze śmiercią cesarza Fryderyka II. Po jego śmierci, kiedy miasto zajęły wojska papieskie, Róża rzeczywiście mogła powrócić do rodzinnego domu, który przetrwał do dziś.
Pod koniec życia Święta prosiła, by przyjęto ją do klasztoru klarysek w Viterbo. Odmówiono jej ze względu na stan zdrowia. Za radą spowiednika zamieniła swoje mieszkanie na osobisty "klasztor", gdzie wraz z kilkorgiem przyjaciół poświęcała się modlitwie o uświęcenie ludzkich dusz. Wyczerpana pokutą i apostolstwem, zmarła w wieku niespełna 20 lat, 6 marca 1252 roku. Jej śmierć napełniła bólem mieszkańców całego miasta.

informacje ze strony: https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/03-06b.php3

Dzień Kobiet ze św. Ritą. Wyślij swoją intencję!

 

 


Zapraszamy na wyjątkowe świętowanie Dnia Kobiet wraz z św. Ritą! Msza święta w intencji naszych czytelniczek, autorek, współpracowniczek i bliskich im kobiet odbędzie się 8 marca o godz. 15:15 w kościele p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie.

 Zachęcamy do wysyłania intencji Mszy świętej (formularz znajduje się na końcu artykułu), która będzie sprawowana w środę, 8 marca o godz. 15.15 przez o. Marka Donaja OSA, w kościele p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, przy ul. Augustiańskiej 7 w Krakowie. W tym miejscu, każdego 22. dnia miesiąca odprawiana jest  msza św. odpustowa, poprzedzona nabożeństwem z odczytaniem próśb i podziękowań zanoszonych do Boga za wstawiennictwem św. Rity z Casci – “specjalistki od spraw beznadziejnych”.

 Uczestnictwo w nabożeństwie będzie możliwe także za pośrednictwem transmisji na żywo, prowadzonej przez ojców augustianów – będzie ona dostępna na portalu Stacja7 oraz na stronie Klasztoru.

informacje ze strony : https://stacja7.pl/modlitwa/dzien-kobiet-ze-sw-rita-wyslij-swoja-intencje/

czwartek, 2 marca 2023

4 marca - Święto św. Kazimierza, królewicza

 


Kazimierz urodził się 3 października 1458 r. w Krakowie na Wawelu. Był drugim z kolei spośród sześciu synów Kazimierza Jagiellończyka. Jego matką była Elżbieta, córka cesarza Niemiec, Albrechta II. Pod jej opieką Kazimierz pozostawał do dziewiątego roku życia. W 1467 r. król powołał na pierwszego wychowawcę i nauczyciela swoich synów księdza Jana Długosza.....

 Podczas dwuletniego pobytu ojca na Litwie Kazimierz jako namiestnik rządził w Koronie. Obowiązki państwowe umiał pogodzić z bogatym życiem duchowym. Wezwany przez ojca w 1483 r. do Wilna, umarł w drodze z powodu trapiącej go gruźlicy. Na wieść o pogorszeniu się zdrowia Kazimierza, król przybył do Grodna. Właśnie tam, "opowiedziawszy dzień śmierci swej tym, którzy mu w niemocy służyli [...], ducha Panu Bogu poleciwszy wypuścił 4 dnia marca R.P. 1484, lat mając 26" - napisał ks. Piotr Skarga. Pochowano go w katedrze wileńskiej, w kaplicy Najświętszej Maryi Panny, która od tej pory stała się miejscem pielgrzymek. 

 Na progu świątyni
Kazimierz nie lubił hałaśliwych zabaw rycerskich, nie pociągały go polowania, królewskie uczty. Ludzie z jego otoczenia podkreślali jego zalety intelektualne i moralne. Miał talent jednania skłóconych ludzi. Chętnie przebywał wśród ubogich, rozdając jałmużnę ze swoich dochodów. Pisano też, że sypiał na twardej ziemi, nosił włosienicę i skromną odzież, często pościł i długie godziny spędzał na modlitwie. Czasem, gdy panowała już wieczorna cisza i wszyscy korzystali z odpoczynku, on klęczał na progu świątyni, przed zamkniętymi drzwiami. Od dzieciństwa żywił gorące nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Do niedawna jemu przypisywano autorstwo pieśni maryjnej „Dnia każdego Boga mego Matkę duszo wysławiaj”. 

informacje ze strony: https://kosciol.wiara.pl/doc/490371.Krolewicz-ktory-nie-bal-sie-byc-swietym

środa, 1 marca 2023

Wielki Post- symbole

 

Wszystkie symbole Wielkiego Postu mają skłaniać do głębokich refleksji, i rewizji życia, aby być godnym na spotkanie z Bogiem. 

Trzy podstawowe tradycje wielkopostne to post, jałmużna i modlitwa. 

Kontemplowana w tym czasie Droga Krzyżowa ma przypominać o męce Pańskiej i skłaniać do pokory i skruchy. Inne symbole Wielkiego Postu to: przebywanie Jezusa na pustyni, z dala od ludzi i zgiełku, gdzie łatwiej można usłyszeć głos Boga; posypywanie głowy popiołem na znak pokuty; fioletowa kolorystyka na znak żałoby, smutku, mozolnej pracy i udręki (co również nawiązuje do życia na pustyni, gdzie każde działanie, nawet proste pozostawanie przy życiu przychodzi z trudem).

Historia nabożeństwa

Początek nabożeństwa sięga XIII w., jednak w XIV w. zakon franciszkanów ustanowił w Ziemi Świętej procesję drogi krzyżowej według określonego porządku. Wówczas stacje nabierały kształtu. Na początku było ich 12, natomiast z czasem dodano kolejne dwie – „Pan Jezus zdjęty z krzyża” oraz „Pan Jezus złożony do grobu”. 

Stacje Drogi Krzyżowej

Stacja I: Jezus na śmierć skazany
Stacja II: Jezus bierze krzyż na swoje ramiona
Stacja III: Pierwszy upadek pod krzyżem
Stacja IV: Pan Jezus spotyka swoją Matkę
Stacja V: Szymon z Cyreny pomaga dźwigać krzyż Jezusowi
Stacja VI: Weronika ociera twarz Jezusowi
Stacja VII: Drugi upadek pod krzyżem
Stacja VIII: Jezus spotyka płaczące niewiasty
Stacja IX: Trzeci upadek pod ciężarem krzyża
Stacja X: Jezus z szat obnażony
Stacja XI: Jezus do krzyża przybity
Stacja XII: Jezus umiera na krzyżu
Stacja XIII: Jezus z krzyża zdjęty
Stacja XIV: Jezus do grobu złożony

 


 

 Gorzkie Żale

Gorzkie Żale to popularne w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Pochodzi ono z początków XVIII w. - po raz pierwszy odprawiono je w 1707 r. Jego tekst zachował oryginalne, staropolskie brzmienie.
Co ciekawe, struktura tego nabożeństwa opiera się na strukturze dawnej Jutrzni. Składają się z trzech części, rozpoczynają się Zachętą (lub Pobudką - analogia do współczesnego Wezwania) i wzbudzeniem intencji (czytanie). W każdej części znajduje się hymn i dwie pieśni (dziś w Jutrzni są dwa psalmy i pieśń ze Starego Testamentu).
Gorzkie Żale dzieli się na Zachętę i trzy części. W każdą niedzielę Wielkiego Postu odprawia się jedną część:

Zachęta
Część I (I i IV Niedziela Wielkiego Postu)
Część II (II i V Niedziela Wielkiego Postu)
Część III (III Niedziela Wielkiego Postu i Niedziela Palmowa)