11.05-17.05.2-26r.

 

13 maja 2026r. - środa - wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej

  Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej

 

 

MODLITWA ŚW. O. PIO DO MATKI BOŻEJ

O Najświętsza Dziewico Maryjo, wyjednaj nam miłość do krzyża, byśmy uczestniczyli w katuszach i cierpieniach Jezusa. Ty, któraś pierwsza w sposób doskonały zachowywała całą Ewangelię i to z pełnym radykalizmem, któraś żyła tak wcześniej, nim Ewangelia została napisana, wyjednaj nam tę łaskę, byśmy zawsze byli blisko Pana. O Maryjo, wyproś nam tę łaskę u swego Syna, byśmy mogli ułożyć całe nasze życie według pragnień Serca Bożego, byśmy mogli całe nasze życie wewnętrzne ukryć w Nim.

O Najdroższa Matko spraw, byśmy tak ściśle zjednoczyli się z Jezusem, by żadna moc, żadna rzecz tego nędznego świata nie mogła nas od Niego odłączyć. O Maryjo spraw, byśmy zawsze byli blisko tej nieskończonej miłości Jezusa, byśmy zawsze byli synami Bożymi wśród tego świata. Ty, któraś przyszła na ten świat bez żadnej zmazy grzechu, wyjednaj nam u Syna swego tę łaskę, byśmy mogli bez żadnej winy odejść z tego świata i zostali wprowadzeni do chwały Królestwa Ojca, Syna i Ducha Świętego, do wspólnoty Odkupionych, Aniołów i Świętych. Pod Twoją obronę…

27 sierpnia- świętej Moniki

 

 

 Monika. Urodzona ok. 332 r. w mieście Tagasta w północnej Afryce, pochodziła z rzymskiej chrześcijańskiej rodziny.

Najpierw mąż. Był poganinem, ponadto człowiekiem gniewnym i wybuchowym. Lubił zabawy i rozpustę. Monika potrafiła się z nim obchodzić niezwykle łagodnie. Swą dobrocią i cierpliwością, tym, że nigdy nie dopuszczała do kłótni, a także modlitwami i chrześcijańską postawą spowodowała nawrócenie i przyjęcie chrztu przez męża. Gdy owdowiała w wieku ok. 38 lat, miała świadomość, że mąż odszedł pojednany z Bogiem.
 

Syn. Monika urodziła troje dzieci: dwóch synów – Nawigiusza i Augustyna oraz córkę (prawdopodobnie Perpetuę). Mimo ogromnego wysiłku włożonego w wychowanie dzieci jeden z synów – Augustyn zapatrzony w ojca i jego wcześniejsze poczynania, wiódł od lat młodzieńczych hulaszcze życie, oddalone od Boga. Kolejne 16 lat swojego wdowiego życia Monika poświęciła na ratowanie ukochanego syna. Śledząc ich losy, trudno pojąć, skąd brali siły na tę walkę, np. ona – by odmówić własnemu dziecku przyjęcia do domu po powrocie z Kartaginy (wiedziała, że związał się z wyznawcami manicheizmu), on – by nią pogardzać i przed nią uciekać. Była wszędzie tam, gdzie on. Modliła się i płakała. Nigdy nie przestała. Wreszcie doszło do spotkania Augustyna ze św. Ambrożym. Pod wpływem jego kazań Augustyn przyjął chrzest i odmienił swoje życie. Szczęśliwa matka zmarła wkrótce potem w Ostii w 387 r.

informacje ze strony: https://www.niedziela.pl/artykul/806/

26 sierpnia-Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

 

 

Historia obrazu:

Wedle legendy zapisanej w najstarszej historii obrazu pt. (łac. Translatio Tabulae Beatae Mariae Virginis, quam Sanctus Lucas depinxit propris manibus) obraz Matki Bożej Częstochowskiej pochodzić miał z drzewa cyprysowego „stołu Świętej Rodziny”, na którym św. Łukasz miał namalować wizerunek Matki Boskiej. Jest to hodegetria, czyli Matka Boża trzymająca dzieciątko, zwrócone twarzą ku widzowi. W IV wieku św. Helena, matka cesarza Konstantyna Wielkiego, miała przywieźć ze sobą ten obraz do Konstantynopola, a stamtąd miał on trafić na Ruś i wreszcie do Polski.

Jednak na odmienną genezę obrazu wskazują badania prof. Wojciecha Kurpika z końca ub. wieku. Obraz miałby pochodzić z XIII-XIV wieku z terytorium Bałkanów, namalowany pod wpływem szkoły w Ochrydzie. Następnie, w drugiej połowie XIV stulecia miał trafić na dwór Andegawenów w Budzie. A skoro był poważnie uszkodzony i rozpadł się na trzy oddzielne deski, został tam poddany konserwacji i przemalowany w stylu włoskim. Na dworze węgierskim przebywało wówczas grono artystów włoskich, i któryś z mógł się tej pracy podjąć.

Wiadomo, że Elżbieta Łokietkówna, matka Ludwika Węgierskiego (króla Węgier i Polski) właśnie jemu zostawiła go w spadku. W końcu obraz powędrował na północ, gdzie ostatecznie na pewien czas znalazł schronienie na zamku w Bełżcu, na północny wschód od Lwowa, na Rusi Czerwonej. Tam otaczali go kultem prawosławni. W czasie wojny prowadzonej przez Ludwika Węgierskiego, Władysław Opolczyk, namiestnik króla na Rusi, znalazł obraz w Bełzie i stamtąd zabrał go do Polski, do Częstochowy. Według Piotra Risiniusa i jego „Historia pulchra” z 1523 roku, obraz miał dotrzeć do Częstochowy 31 sierpnia 1384 roku. Został oddany paulinom sprowadzonym z Węgier w 1382 r. Niedługo potem na Jasną Gorę zaczynają przybywać liczni pielgrzymi. Nie tylko z Polski, ale – jak informuje Jan Długosz – ze Śląska, Moraw, Węgier i Prus.

informacja ze strony: https://opoka.org.pl/News/Polska/2021/kult-matki-bozej-czestochowskiej-historia-i-znaczenie

Lekcja

Léctio libri Sapientiae. (Prov 8, 17-24, 32-35) Ego diligentes me diligo; et, qui mane vigilant ad  me, invenient me. Mecum sunt divitiae et gloria, opes superbae et iustitia. Melior est enim fructus meus auro et obryzo, et genimina mea argento electo. In viis iustitiae ambulo, in medio semitarum iudicii, ut ditem diligentes me et thesauros eorum repleam. Dominus possedit me in initio viarum suarum, antequam quidquam faceret a principio; ab aeterno ordinata sum et ex antiquis, antequam terra fieret. Nondum erant abyssi, et ego iam concepta eram. Nunc ergo, filii, audite me: beati, qui custodiunt vias meas; audite disciplinam et estote sapientes et nolite abicere eam. Beatus homo, qui audit me et qui vigilat ad fores meas cotidie et observat ad postes ostii mei. Qui me invenerit, inveniet vitam et hauriet salutem a Domino. R. Deo gratias informacja ze strony:  https://liturgia.bydgoszcz.pl/news/swieto-matki-bozej-czestochowskiej/

Tych kocham, którzy mnie kochają, znajdzie mnie ten, kto mnie szuka. Bogactwo jest ze mną i sława, wspaniałe dobra i prawość; mój owoc cenniejszy niż złoto, a plony niż srebro najczystsze. Drogą prawości ja kroczę, ścieżkami sprawiedliwości, by przyjaciół obsypać bogactwem i napełnić ich skarbce. Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jako początek swej mocy, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Przed oceanem istnieć zaczęłam. Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą. Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie! Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy, bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana.

25 sierpnia 2024r. - Dożynki Gminne

 O godzinie 12.00 uroczysta, polowa Msza święta rozpoczęła   doroczne dożynki Gminy Purda w Nowej Kaletce. Msza  święta była celebrowana przez proboszcza parafii ks. Huberta Tryka.

 zdjęcia ze strony : https://www.facebook.com/GminaPurda

15 sierpnia-Wniebowzięcie MaryiPanny

 

Msza święta w Kościele w Nowej Wsi tradycyjnie o godz. 10.30

Jedną z trzech największych uroczystości maryjnych - Wniebowzięcie NMP - Kościół katolicki obchodzi 15 sierpnia. Świętowana już od V wieku tajemnica wzięcia Maryi do nieba z ciałem i duszą została 1 listopada 1950 r. potwierdzona przez Piusa XII jako dogmat wiary.

W Polsce i wielu krajach europejskich dzień ten jest często nazywany świętem Matki Bożej Zielnej. W kościołach święci się wówczas zioła, kwiaty i snopy dożynkowe. W sanktuariach maryjnych gromadzą się wielkie rzesze pielgrzymów. Na Jasną Górę przybywa ich corocznie kilkaset tysięcy.

Wśród teologów nie było przez wieki zgodności, czy Maryja została wzięta do nieba za życia czy po śmierci. Dlatego też często używano sformułowania "zaśnięcie". W Kościele Wschodnim do dziś święto to jest nazywane Zaśnięciem albo Odpocznieniem, podczas gdy na Zachodzie mówi się o Przejściu albo Wniebowzięciu.

Według tradycji Zaśnięcie NMP mogło się dokonać ok. 45 r. na Górze Syjon, gdzie od IV w. istnieje bazylika (kilkakrotnie burzona i odbudowywana) utożsamiana z Wieczernikiem i miejscem zaśnięcia. Według innych źródeł św. Jan Apostoł miał zabrać Maryję ze sobą do Efezu i tam miała Ona zakończyć swe ziemskie życie.

Dzień 15 sierpnia jest także rocznicą "Cudu nad Wisłą", czyli zwycięstwa wojska polskiego nad sowieckimi hordami w 1920 r. i ocalenia Europy od zalewu bolszewizmu. Czciciele Maryi w Polsce przypisują je szczególnemu wstawiennictwu Matki Bożej. W tym dniu w latach 1923-47 i ponownie od 1992 Wojsko Polskie obchodzi swoje święto.

 

6 lipca wtorek - Święto Przemienienia Pańskiego

 

 

 ... twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło.

Święto Przemienienia Pańskiego

zwane także epifanią lub teofanią

«To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!»” (Mt 17, 5)

Tabor – po hebrajsku Har Tawor (הר תבור) i arabsku Dżabal at-Tur (جبل الطور) – oznacza „wysoki szczyt”; wznosi się on na prawie sześćset metrów nad poziomem morza i majestatycznie góruje nad równiną.

Przemienienie Jezusa miało umocnić wiarę Apostołów oraz przygotować ich na przeżycie męki i śmierci Jezusa.

Przemienienie Pańskie, łac. Transfiguracja, gr. Μεταμόρφωση του Σωτήρος – wydarzenie z życia Jezusa, opisane w Biblii przez trzech ewangelistów synoptycznych:  Mateusz, Marek i Łukasz.  Ewangelie nie podają nazwy góry, w synaksarionie etiopskim jest wymieniona góra Tabor.

W chrześcijaństwie wschodnim święto Przemienienia obchodzone było już w V wieku.

Na Zachodzie pierwsze wzmianki o tym święcie pochodzą z VII i VIII wieku. Bardziej upowszechniło się ono poprzez  pielgrzymki do Ziemi Świętej, m.in.  na Górę Tabor, uznawaną za Górę Przemienienia.

W 1457 r. papież Kalikst III, jako wyraz wdzięczności za zwycięstwo nad Turkami odniesione 6 sierpnia 1456 r. pod Belgradem, wprowadził je do liturgii całego Kościoła katolickiego.

informacje ze strony: https://lipowica.sdb.org.pl/2024/08/03/swieto-przemienienia-panskiego/