15 września- Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

15 września

Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

 

 Oto Ten przeznaczony jest na upadek... A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu" (Łk 2, 34a. 35).

Tymi słowami prorok Symeon, podczas ofiarowania Jezusa w świątyni, zapowiedział Maryi cierpienie. Maryja, jako najpokorniejsza i najwierniejsza Służebnica Pańska, miała szczególny udział w dziele zbawczym Chrystusa, wiodącym przez krzyż.

Przez wiele stuleci Kościół obchodził dwa święta dla uczczenia cierpień Najświętszej Maryi Panny: w piątek przed Niedzielą Palmową - Matki Bożej Bolesnej oraz 15 września - Siedmiu Boleści Maryi. Pierwsze święto wprowadzono najpierw w Niemczech w roku 1423 w diecezji kolońskiej i nazywano je "Współcierpienie Maryi dla zadośćuczynienia za gwałty, jakich dokonywali na kościołach katolickich husyci". Początkowo obchodzono je w piątek po trzeciej niedzieli wielkanocnej. W roku 1727 papież Benedykt XIII rozszerzył je na cały Kościół i przeniósł na piątek przed Niedzielą Palmową.
Drugie święto ma nieco inny charakter. Czci Maryję jako Matkę Bożą Bolesną i Królową Męczenników nie tyle w aspekcie chrystologicznym, co historycznym, przypominając ważniejsze etapy i sceny dramatu Maryi i Jej cierpień. 

Papież św. Pius X ustalił je na 15 września.
Oba święta są paralelne do świąt Męki Pańskiej, są w pewnym stopniu ich odpowiednikiem. Pierwsze bowiem święto łączy się bezpośrednio z Wielkim Tygodniem, drugie zaś z uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego.

Od XIV w. często pojawiał się motyw siedmiu boleści Maryi. Są nimi:

1. Proroctwo Symeona (Łk 2, 34-35)
2. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-14)
3. Zgubienie Jezusa (Łk 2, 43-45)
4. Spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej (Ewangelie o nim nie wspominają)
5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (Mt 27, 32-50; Mk 15, 20b-37; Łk 23, 26-46; J 19, 17-30)
6. Zdjęcie Jezusa z krzyża (Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)
7. Złożenie Jezusa do grobu (Mt 27, 57-61; Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)

 

14 wrzesnia -Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

 

 

14 września - Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

Kiedy w roku 70 Jerozolima została zdobyta i zburzona przez Rzymian, rozpoczęły się wielkie prześladowania religii Chrystusa, trwające prawie 300 lat. Dopiero po ustaniu tych prześladowań matka cesarza rzymskiego Konstantyna, św. Helena, kazała szukać Krzyża, na którym umarł Pan Jezus.
Po długich poszukiwaniach Krzyż odnaleziono. Co do daty tego wydarzenia historycy nie są zgodni; najczęściej podaje się rok 320, 326 lub 330, natomiast jako dzień wszystkie źródła podają 13 albo 14 września. W związku z tym wydarzeniem zbudowano w Jerozolimie na Golgocie dwie bazyliki: Męczenników (Martyrium) i Zmartwychwstania (Anastasis). Bazylika Męczenników nazywana była także Bazyliką Krzyża. 13 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi obydwu bazylik. Na tę pamiątkę obchodzono co roku 13 września uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego. Później przeniesiono to święto na 14 września, ponieważ tego dnia wypada rocznica wystawienia relikwii Krzyża na widok publiczny, a więc pierwszej adoracji Krzyża, która miała miejsce następnego dnia po poświęceniu bazylik. Święto wprowadzono najpierw dla tych kościołów, które posiadały relikwie Krzyża, potem zaś dla całego Kościoła Powszechnego.  

 Cesarz Konstantyn, z racji znamion hańby społecznej, jaką krzyż w sobie nosił w jego pierwotnym pogańskim zamiarze, zniósł karę śmierci przez ukrzyżowanie (337), natomiast wprowadził kult zbawczego krzyża Chrystusowego, dla którego bezpośrednim motywem było odnalezienie jego relikwii.
W 614 r. na Ziemię Świętą napadli Persowie pod wodzą Chozroeza. Zburzyli wówczas wszystkie kościoły, także i kościół Bożego Grobu, a wiedząc, jak wielkiej czci doznaje Krzyż Pana Jezusa, zabrali go ze sobą. Cały świat modlił się o odzyskanie Krzyża Świętego. Po zwycięstwie, jakie cesarz Herakliusz odniósł nad Chozroezem, w traktacie pokojowym Persowie zostali zmuszeni do oddania świętej relikwii (628). Podanie głosi, że kiedy sam cesarz chciał na swoich ramionach zanieść Krzyż Chrystusa na Kalwarię, mógł to uczynić dopiero wówczas, kiedy zdjął swoje królewskie szaty. Jest to legenda, gdyż ze świadectwa św. Cyryla Jerozolimskiego (+ 387) wiemy, że już za jego czasów czcigodną relikwię podzielono na drobne części i rozesłano je niemal po wszystkich okolicznych kościołach.

informacje ze strony: https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/09-14a.php3 

           Modlitwa uwielbienia wyrażona tym znakiem, pozwala nam chwalić Zbawcę, a czyniąc to z wiarą, dajemy o Nim także świadectwo publicznie, przed ludźmi, przyznajemy się do Chrystusa, Może dlatego tak trudno jest uczynić znak krzyża w miejscu publicznym. Wygodniej jest więc w barze machnąć ręką nad talerzem, jakby się chciało odgonić natrętnego owada i w ten sposób sprostać odruchowi sumienia. 

Znak krzyża jest jednak nie tylko sposobem modlitwy, lecz także znakiem identyfikującym chrześcijanina: jest najprostszym Wyznaniem wiary. Dziś mało kto posługuje się innymi symbolami jak ryba, baranek, winny krzew. Krzyż określa nasz stosunek do Boga i wpływa mocno na sposób życia, jaki podejmujemy. Pamiętam, jak pewien kapłan zapytany, spod jakiego jest znaku, ku zdziwieniu miłośników astrologii, odparł zwyczajnie: spod znaku krzyża świętego.

Ogłoszenia parafialne 14.09.-20.09.2020r.

Ogłoszenia parafialne 14.09.-20.09.2020r. 

1. Kalendarium liturgiczne:

14.09.2020r- poniedziałek- Święto  Podwyższonego Krzyża

15.09.2020r.- wtorek- wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

16.09.2020r.- środa- wspomnienie świętych męczenników, Korneliusz-papieża, Cypriana- biskup

17.09.2020r-czwartek- dzień powszedni

18.09.2020r- piątek- święto św. Stanisława Kostki, zakonnika

19.09.2020r- sobota- dzień powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny

20.09.2020r- niedziela- dwudziesta szósta niedziela zwykła

2. Przypominamy, że bierzmowanie odbędzie się w marcu 2021r. Osoby, które chciałyby przystąpić do bierzmowania powinny uczęszczać we Mszy świętej niedzielnej. 

3. Msza święta niedzielna o godz. 10.30. Weź udział we Mszy św.

 Zachęcamy dzieci oraz młodzież do uczestnictwa we Mszy św. niedzielnej.

Ogólnopolskie rekolekcje ODDANIE33 - droga do Serc Jezusa i Maryi

 

ODDANIE33 - droga do Serc Jezusa i Maryi

Projekt ODDANIE33 to 33 dni przygotowania do całkowitego oddania się Matce Bożej, a za Jej pośrednictwem - Jezusowi. Tę drogę duchową polecali i osobiście praktykowali wszyscy papieże XX wieku. 8 września 2020 roku rozpoczynają się Ogólnopolskie 33-dniowe rekolekcje przygotowane przez Fundację Tota Tua oraz redakcję “Miłujcie się!”. Projekt jednoczy różne środowiska, ruchy oraz wspólnoty katolickie. 

Dlaczego to robimy? Ponieważ słowa Jezusa: "OTO MATKA TWOJA" to słowa dla każdej i każdego z nas! 

Chcemy odkryć niesamowitą bliskość, miłość i czułość Jezusa i Maryi.

To doświadczenie potrafi przemienić całe życie!

8 września to wyjątkowy dzień, bo to nie tylko urodziny Matki Bożej, ale także rocznica Jej objawień w Gietrzwałdzie. Dlatego wybraliśmy ten dzień na rozpoczęcie trzydziesto trzydniowych rekolekcji, które mają nas prowadzić do bliskości z Maryją i całkowitego oddania się Jezusowi przez Jej ręce. (33-dniowe rekolekcje można oczywiście rozpocząć w dowolnym terminie).

 

Rekolekcje, przygotowane w ramach projektu ODDANIE 33 będą odbywać się za pośrednictwem mediów w następujących formach:

1. Na specjalnie przygotowanej stronie  internetowej: www.oddanie33.pl - na której znajdują się wszystkie rozważania, potrzebne do odbycia rekolekcji.
2. Codziennie rano - na wszystkich kanałach oraz stronach zaangażowanych w projekt ODDANIE 33 pojawią się gotowe teksty oraz materiały video z medytacją na dany dzień rekolekcji.
3. Codziennie będą się odbywać dwie transmisje na żywo:
   1. o 20:00 na YouTube - z KANAŁU “Miłujcie się!” sygnał będzie przekazywany na wszystkie inne kanały YouTube, zaangażowane w projekt
   2. o 21:15 na Facebooku, na stronie “Miłujcie się!” - “rekolekcje dla zabieganych” (skrócona do 15 minut forma rekolekcji
4. Codziennie rekolekcje będą transmitowane w rozgłośniach radiowych. 
5. oraz https://www.youtube.com/watch?v=PBozNHWycaM
   

Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

 

 Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Pismo Święte nigdzie nie wspomina o narodzinach Maryi. Tradycja jednak przekazuje, że Jej rodzicami byli św. Anna i św. Joachim. Byli oni pobożnymi Żydami. Mimo sędziwego wieku nie mieli dziecka. W tamtych czasach uważane to było za karę za grzechy przodków. Dlatego Anna i Joachim gorliwie prosili Boga o dziecko. Bóg wysłuchał ich próśb i w nagrodę za pokładaną w Nim bezgraniczną ufność sprawił, że Anna urodziła córkę, Maryję.
Nie znamy miejsca urodzenia Maryi ani też daty Jej przyjścia na ziemię. Według wszelkich dostępnych nam informacji, Maryja przyszła na świat pomiędzy 20. a 16. rokiem przed narodzeniem Pana Jezusa.

W Polsce święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny ma także nazwę Matki Bożej Siewnej. Był bowiem dawny zwyczaj, że dopiero po tym święcie i uprzątnięciu pól zaczynano orkę i siew. Lud chciał najpierw, aby rzucone w ziemię ziarno pobłogosławiła Boża Rodzicielka. Do ziarna siewnego mieszano ziarno wyłuskane z kłosów, które były wraz z kwiatami i ziołami poświęcane w uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej, by uprosić sobie dobry urodzaj. Na Podhalu święto 8 września nazywano Zitosiewną, gdyż tam sieje się wtedy żyto. W święto Matki Bożej Siewnej urządzano także dożynki.

informacje ze strony:https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/09-08a.php3

Ogłoszenia parafialne 06.09.-13.09.2020r.

 Ogłoszenia parafialne 07.09.-13.09.2020r.

1. Kalendarium liturgiczne:

 07.09.2020r- poniedziałek- dzień powszedni

08.09.2020r - wtorek- Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

09.09.2020r- środa- dzień powszedni

10.09.2020r- czwartek- dzień powszedni

11.09.2020r.-piątek- dzień powszedni

12.09.2020r- sobota- dzień powszedni lub wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę

13.09.2020r- niedziela-dwudziesta czwarta niedziela zwykła 

 

2. Dnia 08.09.2020- wtorek - Msza św. godz. 16.00

13.09.2020r-niedziela- Msza św. godz.10.30. Nie zapomnij. Weź udział we  Mszy św.

3.W związku ze zbliżającym się terminem uroczystości odpustowych w Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, które zaplanowane są na 13 września 2020 r., informujemy o zaleceniach i postanowieniach związanych z wydarzeniem:

1) Pielgrzymka jest wydarzeniem religijnym.
2) Pielgrzymka odbywa się trasą uzgodnioną z właściwymi władzami.
3) Grupy pielgrzymkowe wyruszają z parafii (stan na 8 września):
– godz.4.00 – Parafia Miłosierdzia Bożego w Olsztynie (Nagórki),
– godz.4.45 – Parafia św. Józefa w Olsztynie,
– godz.4.45 – Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Olsztynie,
– godz.6.00 – Parafia św. Wawrzyńca w Olsztynie (Salezjanie -Gutkowo) – trasa tej grupy pielgrzymkowej wiedzie przez las.

4) Zapisy prowadzone są w parafiach.

5. ZDZiT w Olsztynie wydał również oświadczenie związane z kwestią dojazdu na uroczystości:

Jak co roku zapewniamy możliwość dojazdu z Olsztyna na uroczystości w Gietrzwałdzie. W dniu 13.09.2020 (niedziela) uruchomione zostają linie G-1 i G-2 funkcjonujące na specjalnych zasadach.
• Dojazd do Gietrzwałdu
Zgodnie z rozkładem linii G-1 i G-2 co 15-20 minut w godz. ok. 7:30 – 10:10/10:30 z następujących przystanków:
* Dworzec Główny nr 74(04) – na pl. Konstytucji 3 Maja – linia G-1,
* Dworcowa-Przychodnia nr 96(02) – na ul. Dworcowej w kierunku al. Piłsudskiego – linia G-1,
* Plac Roosevelta 25(03) – na ul. Śliwy w kierunku al. Warszawskiej – linia G-1,
* Nagórki 39(02) – pętla na ul. Barcza – linia G-2,
* Sikorskiego-Wilczyńskiego 13(04) – na ul. Sikorskiego w kierunku ul. Tuwima/ Synów Pułku – linia G-2,

• Powrót z Gietrzwałdu
Kursy linii G-1 i G-2 od ok. 10:40 do ok. 15:30, w zależności od potrzeb –
kursy co ok. 15-20 minut. Obowiązują wszystkie przystanki na trasach linii:
G-1 ulicami: Sielska – Armii Krajowej – Warszawska – Szrajbera – Pieniężnego –
Piłsudskiego – Dworcowa – DWORZEC GŁÓWNY;
G-2 ulicami: Sielska – Armii Krajowej – Sikorskiego –Wilczyńskiego – PIECZEWO.

 

 

 

 

 

 

Matki Boskiej Zwycieskiej

Bitwa ze wspomaganiem
„Z bazyliki Piotrowej uczynię stajnię dla moich koni!” – odgrażał się sułtan Selim II. Nie wyglądało to na puste przechwałki. Sto lat wcześniej tureckie imperium zdobyło Konstantynopol, stolicę wschodniego chrześcijaństwa. Teraz żarłocznie pochłaniało kolejne połacie Europy. Sztandar proroka łopotał już na Bałkanach, na Węgrzech, zagroził Wiedniowi. Padła wyspa Rodos, padł Cypr. Po Adriatyku uganiała się flota turecka, atakując weneckie placówki. W Europie Zachodniej nie rozumiano powagi sytuacji. Francja wręcz namawiała Turków do akcji zaczepnych przeciw swoim rywalom. Jedynie papież Pius V próbował zorganizować jakąś koalicję. Wreszcie udało się stworzyć Świętą Ligę – sojusz Rzymu, Wenecji i Hiszpanii. Tylko tyle. Ale Pius V liczył na „tajną broń” – Różaniec. „Brat chodak” – tak o nim mówiono – nie pasował do swoich poprzedników, papieży renesansu. Żył surowo, po wyborze nie zdjął nawet swojego dominikańskiego habitu. Choć nie zaniedbywał żadnych niezbędnych działań, modlitwę uważał za środek najskuteczniejszy.

Gdy u brzegów Sycylii zaczęła gromadzić się chrześcijańska flota, Pius V zorganizował „drugi front”. Na jego prośbę w całej Europie miliony ludzi pościły i odmawiały Różaniec w intencji zwycięstwa. Papież spędzał długie godziny na modlitwie w swojej kaplicy. Każdego dnia ulicami Rzymu ciągnęły procesje bractwa różańcowego z obrazem Matki Bożej Śnieżnej. Również załogi okrętów, na prośbę Piusa, codziennie odmawiały Różaniec. Rankiem 7 października 1571 roku flota chrześcijan starła się z turecką armadą w Zatoce Korynckiej, w pobliżu miasta Lepanto.

Zanim słońce zaszło, z dumnej floty „pana całej ziemi” zostały tylko drzazgi pływające w czerwonej od krwi wodzie. Trzydzieści tysięcy Turków poległo lub zostało rannych, trzy tysiące dostało się do niewoli. Piętnaście tysięcy chrześcijańskich wioślarzy-niewolników odzyskało wolność. Chrześcijan poległo 8 tysięcy, a 21 tysięcy odniosło rany. Wśród tych ostatnich był pewien młody Hiszpan. Nazywał się Miguel de Cervantes, późniejszy autor „Don Kichota”. Do końca życia chwalił się udziałem w bitwie pod Lepanto, „najszczytniejszej potrzebie, jaką widziały wieki przeszłe i obecne, i jaką przyszłe mają nadzieję oglądać”. Bezwładną rękę traktował jak zaszczytną pamiątkę. „Wolę to, że byłem obecny w tej wspaniałej bitwie, niż od moich ran być wolny, nie biorąc w niej udziału” – napisał.

Gdy posłaniec z wieścią o zwycięstwie dotarł do Rzymu, papież, dzięki widzeniu, które miał w dniu bitwy, wiedział o wszystkim. Na pamiątkę ocalenia chrześcijaństwa ogłosił 7 października świętem Matki Bożej Zwycięskiej. Nieco później zmieniono nazwę na obchodzone do dziś w całym Kościele święto Matki Bożej Różańcowej. Wenecjanie po bitwie postawili w swoim mieście kaplicę ku czci Matki Bożej Różańcowej. Na jej ścianie widnieje napis: „Nie odwaga, nie broń, nie dowódcy, ale Maryja różańcowa uczyniła nas zwycięzcami”.

cyt. za: gosc.pl

informacje ze strony: http://parafia.miedzyzdroje.pl/pazdziernik-miesiac-rozanca