piątek, 21 czerwca 2024

ROK 2024 ROKIEM MODLITWY „OJCZE NASZ”

 


Pragniemy, aby 23 czerwca 2024 roku – w Dniu Ojca, cała Polska zawołała do Boga: „OJCZE NASZ”.

Marzymy, by modlitwa połączyła rodziny, wspólnoty, parafie i Kościoły chrześcijańskie.

„Ojcze Nasz” to inicjatywa modlitewna, która jest zachętą ze strony osób świeckich do wspólnej modlitwy uwielbienia.

To, co jest dla nas kluczowe i ważne, to aby każda lokalna wspólnota, parafia i Kościół swoim „językiem”, zgodnie ze swoją lokalną tożsamością stanęła do modlitwy, która ją jednoczy.

informacja: http://ojczenasz.com.pl/pl/

dr Hubert Tryk- nowym proboszczem

 


NOWY PROBOSZCZ W BUTRYNACH i NOWEJ WSI
🖊🖊🖊 Arcybiskup Józef Górzyński, metropolita warmiński dokonał zmian personalnych w archidiecezji warmińskiej. Proboszczem w parafii pw. Świętego Jakuba Apostoła w Butrynach będzie ks. kan. dr Hubert Tryk, dotychczasowy rektor Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej „Hosianum” w Olsztynie. Na nowego rektora „Hosianum” powołano ks. Wojciecha Kotowicza. Obecny proboszcz parafii butryńskiej ks. kan. Jan Pietrzyk, posługujący w niej od marca 2000 r., odchodzi na emeryturę. Zmiany będą obowiązywać od 1 lipca 2024 r.

29 czerwca- świętych Piotra i Pawła

 

"Tyś jesteś Skała i na tej Skale zbuduję mój Kościół". Kim był św. Piotr?

Jezus wybrał Piotra, aby sprawował prymat w Kościele. Pierwotnie Piotr nosił imię Szymon. Pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim i był rybakiem. W chwili powołania Jezus nadał Szymonowi imię Piotr, co w tłumaczeniu oznacza "Skała". Jezus zapytał uczniów, za kogo go uważają. Szymon nie bał się wówczas wyznać wiary, że Jezus jest zapowiadanym Mesjaszem: Ty jesteś Mesjasz, syn Boga Żywego (Mt 16, 16). Wiara Szymona została wtedy nagrodzona. Jezus dał mu pod opiekę cały Kościół: Ty jesteś Piotr, Skała, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie (Mt 16, 18-19).

Mimo, że podczas Męki Chrystusa Piotr trzykrotnie zaparł się swojego Pana, to jednak Piotr miał szczególną pozycję wśród Apostołów. To On często wypowiada się często w imieniu wszystkich dwunastu. Pismo św. zawiera również zwroty "Piotr i Apostołowie", co jest podkreśleniem jego roli. Piotr jest świadkiem największych cudów, to on jako pierwszy z Apostołów udaje się do Grobu Zmartwychwstałego Chrystusa i zastaje go pustym. To właśnie Piotr usłyszy po Zmartwychwstaniu Jezusa słowa "Paś baranki moje".

Piotr prowadził działalność misyjną w Samarii, Liddzie, Jaffie, Cezarei Nadmorskiej. Później wędrował do Antiochii, następnie do Azji Mniejszej, a potem do Rzymu. Tam założył gminę chrześcijańską i był jej pierwszym biskupem. Podczas prześladowań za panowania cesarza Nerona Piotra aresztowano. Apostoł poniósł śmierć męczeńską prawdopodobnie ok. 64 r. Ukrzyżowano go głową w dół, na jego prośbę. Piotr był zdania, że nie jest godzien umrzeć taką śmiercią jak Chrystus. W miejscu, gdzie znajdował się grób Piotra Apostoła za czasów Konstantyna Wielkiego wzniesiono kościół, który po przebudowach ostatecznie został przekształcony w obecną Bazylikę św. Piotra. Apostoł Napisał 2 listy apostolskie, które weszły do kanonu Nowego Testamentu. 

 

Szaweł, który stał się świętym Pawłem – Apostoł Narodów

Szaweł urodził się w Tarsie między 5 a 10 rokiem po Chrystusie. Z pochodzenia był Żydem, ale posiadał także rzymskie obywatelstwo. Był uczniem jednego z najwybitniejszych nauczycieli żydowskich – Gamaliela. Jako faryzeusz, zacięcie walczył z Kościołem. Uważał chrześcijan za odstępców i odszczepieńców. Dlatego z pełną satysfakcją asystował przy męczeńskiej śmierci św. Szczepana.

Ok. 35 r. Szaweł nawrócił się w drodze do Damaszku. Został powalony na ziemię, a wtedy ukazał mu się Jezus i zapytał: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? Jezus objawił mu, że jest w błędzie, a nauka, którą on tak zaciekle zwalczał, jest tą prawdziwą. Po cudownym nawróceniu Szaweł został ochrzczony przez Ananiasza, któremu Chrystus polecił to w widzeniu (Dz 9, 10-18). Przyjął imię Paweł. Trzy lata przebywał w Damaszku. Odbywał też podróże misyjne. Dotarł m.in. do Grecji i do Azji Mniejszej, gdzie nauczał pogan. Św. Paweł pozostawił po sobie 13 listów, które należą do kanonu Pisma św. Jest nazywany Apostołem Narodów. 

 Wiara w Chrystusa była powodem wielu niebezpieczeństw w jego życiu. W 60r. został aresztowany. Na krótko został zwolniony z aresztu, po czym w 67 r. znów go aresztowano. Poniósł wtedy śmierć męczeńską. Jako obywatel rzymski nie był torturowany. Ścięto go mieczem. Po 330 roku Konstantyn Wielki wniósł świątynię na miejscu męczeństwa św. Pawła. Nosi nazwę Bazylika św. Pawła za Murami, ponieważ znajduje się ona poza murami starożytnego Rzymu.

24 czerwca - Narodzenie św. Jana Chrzciciela

 

 

24 czerwca Kościół wspomina św. Jana Chrzciciela  i celebruje uroczystość jego narodzenia. To o nim sam Jezus powiedział „Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy…” Zwykle we wspomnieniach świętych celebrujemy tzw. narodziny dla nieba, czyli moment chwalebnej śmierci. Natomiast dzisiaj, w odniesieniu do św. Jana Chrzciciela będziemy odwoływać się do jego narodzin. Jego przyjście na świat zwiastował Archanioł Gabriel . Nadano mu imię „Jan”, co w języku hebrajskim oznacza „Bóg jest łaskawy” albo „Jahwe się zmiłował. Archanioł Gabriel przy zapowiedzi narodzin św. Jana powiedział do jego ojca: „Nie bój się Zachariaszu ! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta  urodzi ci syna…”. Dojrzała i do tamtej pory bezpłodna żona leciwego kapłana powiła dziecko. Jan urodził się 6 miesięcy przed Jezusem, z którym po kądzieli był spokrewniony. Byli kuzynami.Czas mijał, a „Dziecię rosło i umacniało się w duchu i przebywało na miejscach pustynnych aż do czasu ukazania się swego w Izraelu". Po śmierci Elżbiety i Zachariasza, Jan prowadził życie anachorety (pustelnika). Odzienie miał z sierści wielbłądziej, a szarańcza i miód leśny były jego pożywieniem.

Zaczął nauczać zgodnie z prawem mając lat trzydzieści. Udzielał chrztu nawrócenia i pokuty. I Ten, którego przyjście przygotowywał – Jezus – również został obmyty przez niego w wodach Jordanu.Nauczanie Jana gromadziło tłumy. Wielu było mu jednak nieprzychylnych i zaniepokojonych. Został uwięziony przez króla Heroda II, który panował w Galilei, bo wypomniał mu związek z żoną brata Herodiadą. I to ona, wespół z córką Salome, przyczyniły się do śmierci Jana. Herod nakazał ściąć św. Jana Chrzciciela w więzieniu. I to męczeństwo, potwierdzone niejako przez ukazanie biesiadnikom ściętej głowy Jana, zamyka jego historię.

piątek, 31 maja 2024

Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa

 

 

Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, Syna Ojca Przedwiecznego, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, w łonie Matki – Dziewicy przez Ducha Świętego utworzone, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, ze Słowem Bożym istotowo zjednoczone, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, nieskończonego majestatu, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, świątynio Boga, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, przybytku Najwyższego, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, domie Boży i bramo niebios, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości skarbnico, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna głębino, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, wszelkiej chwały najgodniejsze, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, królu i zjednoczenie serc wszystkich, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, w którym są wszystkie skarby mądrości i umiejętności, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, z którego pełni wszyscyśmy otrzymali, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, odwieczne upragnienie świata, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, hojne dla wszystkich, którzy Cię wzywają, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, źródło życia i świętości, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, przebłaganie za grzechy nasze, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, zelżywością napełnione, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, dla nieprawości naszych starte, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, aż do śmierci posłuszne, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, włócznią przebite, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, źródło wszelkiej pociechy, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, życie i zmartwychwstanie nasze, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, pokoju i pojednanie nasze, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, krwawa ofiaro grzeszników, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, zbawienie ufających Tobie, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, nadziejo w Tobie umierających, zmiłuj się nad nami
Serce Jezusa, rozkoszy wszystkich Świętych, zmiłuj się nad nami
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami
P.: Jezu cichy i pokornego Serca.
W.: Uczyń serca nasze według Serca Twego.
P.: Módlmy się: Wszechmogący, wieczny Boże, wejrzyj na Serce najmilszego Syna swego i na chwałę, i zadośćuczynienie, jakie w imieniu grzeszników Ci składa; daj się przebłagać tym, którzy żebrzą Twego miłosierdzia i racz udzielić przebaczenia w imię tegoż Syna swego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.
W.: Amen.
Antyfona
Do Serca Twojego uciekamy się, Jezu, Boski Zbawicielu! Naszymi grzechami racz się nie zrażać, o Panie święty! Ale od wszelakich złych czynów racz nas zawsze zachować, Boże łaskawy i najlitościwszy!
O Jezu dobry, Zbawicielu słodki, Pośredniku Boski, jedyna ucieczko nasza!
W Sercu Twoim racz nas obmyć, do Serca Twojego racz nas przytulić, w Twym Sercu na wieki racz nas zachować.
Akt wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Jezusowemu
O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość bez granic ludzie w niewdzięczny sposób odpłacają wielkim zapomnieniem, opuszczeniem i wzgardą, oto my rzucając się do stóp Twoich ołtarzy, pragniemy szczególnym hołdem czci wynagrodzić Ci tę oziębłość i krzywdy, jakie ze wszech stron ranią Najmiłościwsze Twoje Serce.
Świadomi jednak, że my sami nie zawsze byliśmy wolni od różnych przewinień, a przejęci najgłębszą skruchą, jesteśmy gotowi dobrowolnym zadośćuczynieniem wynagrodzić Ci nie tylko za swoje grzechy, ale i za grzechy tych, co błąkają się z daleka od drogi zbawienia, nie chcą iść za Tobą, Pasterzem i Wodzem.
A jakże liczne i straszne są te grzechy, które chcielibyśmy wynagrodzić. Oto brak skromności, bezwstyd w życiu i strojach, liczne sidła zastawiane na niewinne dusze, gwałcenie dni świątecznych, ohydne bluźnierstwa miotane przeciw Tobie i Świętym Twoim. A któż policzy obelgi rzucane na Twego namiestnika i stan kapłański! Kto nie zadrży na bezczeszczenie samego Sakramentu Boskiej miłości, okropne świętokradztwa i publiczne wykroczenia narodów, wyłamujących się spod praw i kierownictwa, ustanowionego przez Ciebie Świętego Kościoła!
O Panie! jesteśmy gotowi nie oszczędzać nawet krwi własnej dla zmycia tych wszystkich zbrodni. Aby zaś choć w części naprawić zniewagi wyrządzone Tobie, o Jezu, składamy Ci zadośćuczynienie, jakie Ty sam Bogu Ojcu ofiarowałeś na krzyżu i które ponawiasz co dzień na ołtarzu. W połączeniu z zadośćuczynieniem Bogarodzicy Dziewicy, Wszystkich Świętych i pobożnych dusz wiernych, z głębi serca przyrzekamy Ci, o Jezu, oddać się na Twoją służbę, okazując mocną wiarę, czyste życie oraz dokładne zachowanie ewangelicznego prawa miłości. Wreszcie postanawiamy nie dopuścić wedle sił do nowych zniewag i pociągnąć jak najwięcej dusz w Twoje święte ślady.
Przeto błagamy Cię, o Najłaskawszy Jezu, przyjmij za przyczyną Najświętszej Maryi Panny, ten akt dobrowolnego zadośćuczynienia i racz nas zachować aż do śmierci w wierności obowiązkom Twojej świętej służby przez wielki dar wytrwania, dzięki któremu wszyscy doszlibyśmy w końcu do tej ojczyzny, gdzie Ty z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Ogłoszenia parfialne 01.06- 09.06.2024r.

 Ogłoszenia parafialne:

 

1. Od soboty zapraszamy na nabożeństwa czerwcowe ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa  o  godz. 19.00 przy Krzyżu koło Kościoła.

2. W tym tygodniu przypada pierwszy piątek miesiąca. 

3. W czwartek 06.06.2024r. zakończenie oktawy Bożego Ciała. Msza św. o godz. 16.00.

4. 07.06.2024r.- piątek-  Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

 5. 08.06.2024r- sobota-Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.

31 maja- Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

 


Święto Nawiedzenia obchodzimy 31 maja, tj. między uroczystością Zwiastowania Pańskiego a uroczystością Narodzenia św. Jana Chrzciciela. W ten sposób wspominamy przede wszystkim spotkanie Mesjasza ze swoim poprzednikiem – Janem Chrzcicielem. Jest to także spotkanie dwóch matek. Dokładny opis wydarzenia Nawiedzenia zostawił nam św. Łukasz w swojej Ewangelii (Łk 1, 39-56). Według tradycji, miało ono miejsce w Ain Karim, ok. 7 km na zachód od Jerozolimy, gdzie dwa kościoły upamiętniają dwa wydarzenia – radosne spotkanie matek (kościół nawiedzenia św. Elżbiety, położony na zboczu wzgórza za miastem) i narodzenie Jana Chrzciciela (kościół położony w samym mieście).

Maryja prawdopodobnie odbywała całą drogę z Nazaretu do Ain Karim – czy jak chcą niektórzy bibliści może nawet do Hebronu – pieszo. Być może przyłączyła się do jakiejś pielgrzymki idącej do Jerozolimy. Trudno bowiem przypuszczać, aby szła sama w tak długą drogę, która mogła wynosić ok. 150 km. Pragnęła podzielić się ze swoją krewną wiadomością o Zwiastowaniu, jednocześnie gratulując jej tak długo oczekiwanego potomstwa.