Kościół św. Józefa Nowa Wieś / Parafia Butryny

niedziela, 27 listopada 2022

Ogłoszenia parafialne. Pierwsza Niedziela Adwentu -27 listopada 2022r.

Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem....

Teksty liturgiczne Adwentu ukazują postacie Starego i Nowego Testamentu, przez których życie i działalność Bóg zapowiadał i przygotowywał świat na przyjście Jego Syna: Maryję, Jana Chrzciciela, Izajasza. Adwent to czas radosnego oczekiwania na spotkanie z Panem i przygotowania się do niego przez pokutę i oczyszczenie. Dlatego Kościół zachęca do udziału w rekolekcjach, przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Adwent nie jest jednak w sensie ścisłym czasem pokuty, tak jak na przykład Wielki Post.

informacje ze strony: https://www.brewiarz.pl/czytelnia/adwent.php3

Ogłoszenia parafialne:

17 grudnia 2022r-sobota-godzina 10.30 odbędą się rekolekcje bożonarodzeniowe.Podczas Mszy będzie okazje do spowiedzi.

4 grudnia- niedziela- godz. 13.00 w świetlicy w Butrynach odbędzie się promocja tomiku poezji ks. kanonika Jana Pietrzyka " Świętolipska Pani".

Serdecznie zapraszamy.

wtorek, 15 listopada 2022

20 listopada- niedziela-Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

Uroczystość liturgiczna Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata została ustanowiona w liturgii Kościoła katolickiego przez papieża Piusa XI 11 grudnia 1925.

Obchodzimy je na zakończenie roku liturgicznego, aby podkreślić, że w Jezusie Chrystusie znajduje się początek i chwalebny koniec wszystkiego, co rodzaj ludzki w porządku nadprzyrodzonym i przyrodzonym posiada i czego się spodziewa.

Przed swoją śmiercią Jezus zwraca się tymi słowami do Piłata: «Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd». Piłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem?» Odpowiedział Jezus: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu».

J 18, 36-37

Jest Królem i gorąco pragnie królować w naszych sercach dzieci Bożych. Nie wyobrażajmy sobie jednak tego królowania na sposób ludzki. Chrystus nie dominuje ani nie chce się narzucać, ponieważ nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć. Jego królestwo - to pokój, radość, sprawiedliwość. Chrystus, nasz Król, nie oczekuje od nas pustych słów, lecz czynów, ponieważ nie każdy, który Mi mówi: "Panie, Panie”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie (Mt 7,21).

informacje ze strony: https://opusdei.org/pl-pl/article/uroczystosc-jezusa-chrystusa-krola-wszechswiata/

16 listopada- środa- wspomnienie rocznicy poświęcenia Rzymskich bazylik świętych apostołów Piotra i Pawła

Dziś rozważamy co Bóg może uczynić z tymi, którzy z wielką gorliwością otwierają się na Jego działanie. „Odwagi! Ty... możesz. — mówił św. Josemaria . Czy nie widzisz, co zdziałała łaska Boża z Piotrem — owym śpiochem, zdrajcą i tchórzem? Z Pawłem — nienawistnym i zawziętym prześladowcą?”„Chrześcijańska tradycja zawsze uznawała Piotra i Pawła za nierozdzielnych: rzeczywiście, razem reprezentują oni całą Ewangelię Chrystusa” Obaj stanowią fundament Kościoła, symbol jego jedności i filary wiary. Z tego powodu Kościół obchodzi w tym samym dniu Poświęcenie rzymskich bazylik św. Piotra i św. Pawła, zbudowanych w miejscu ich pochówku.PRZED fasadą Bazyliki św. Piotra stoją dwa wielkie posągi, łatwo rozpoznawalne po tym, co trzymają w rękach: klucze w dłoniach Piotra i miecz, który trzyma Paweł. Symbol kluczy - które Piotr otrzymuje od Chrystusa - reprezentuje jego władzę. Pan obiecuje mu, że jako wierny powiernik Jego orędzia, to do niego będzie należało otwieranie drzwi do królestwa niebieskiego (por. Ap 3, 7). Miecz, który Paweł nosi w swoich rękach jest narzędziem, którym został zabity. Jednak czytając jego listy odkrywamy, że obraz miecza przywołuje także jego misję ewangelizacyjną. Kiedy czuje, że zbliża się jego śmierć, pisze do swojego ucznia Tymoteusza: „W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem” (2 Tm 4,7). Paweł został nazwany trzynastym apostołem, bo choć nie należał do grupy dwunastu, został powołany przez Chrystusa Zmartwychwstałego w drodze do Damaszku.

informacja ze strony: https://opusdei.org/pl-pl/article/rozwazanie-na-16-listopada-poswiecenie-rzymskich-bazylik-swietych-apostolow-piotra-i-pawla/

piątek, 11 listopada 2022

Modlitwa za Ojczyznę – 11 listopada Święto Niepodległości

Bogurodzica

Bogurodzica dziewica,
Bogiem sławiena Maryja.
U twego syna, Gospodzina,
matko zwolena, Maryja!
Zyszczy nam, spuści nam.
Kyrie eleison.

Twego dziela Krzciciela, Bożycze,
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze.
Słysz modlitwę, jąż nosimy,
A dać raczy, jenoż prosimy:
A na świecie zbożny pobyt,
Po żywocie rajski przebyt.
Kyrie eleison.

Boże, coś Polskę – polska, katolicka pieśń religijna. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku konkurowała z Mazurkiem Dąbrowskiego o uznanie za hymn państwowy.

Boże coś Polskę przez tak długie wieki

Otaczał blaskiem potęgi i chwały.

Coś ją osłaniał tarczą swej opieki

Od nieszczęść, które przygnębić ją miały.

Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,

Ojczyźnie wolność, racz nam wrócić, Panie!

Ty, któryś potem tknięty jej upadkiem,

Walczących wspierał za najświętszą sprawę,

I chcąc świat cały mieć jej męstwa świadkiem,

W nieszczęściach samych pomnażał ich sławę.